François, Onésiphore Valet

Geboren op 6 september 1887 in Eswars (Noorderdepartement, arrondissement van Cambrai)
Overleden op 11 januari 1978 in Eswars

François, Onésiphore VALET, landbouwer van beroep, wordt opgeroepen voor de legerdienst van klasse 1907 van de subdivisie van Cambrai (kanton van Cambrai-Oost) onder het inschrijvingsnummer 1795. Hij wordt vanaf 8 oktober 1908 ingelijfd als soldaat van de 2^de klasse in het 147^ste infanterieregiment.
Nadat hij op 25 september 1910 op groot verlof wordt gestuurd, keert hij terug naar Eswars. Vervolgens wordt hij opnieuw gemobiliseerd en ingelijfd bij het 132^ste infanterieregiment in Reims, waar hij op 3 augustus 1914 aankomt. 
Na een kogelblessure in zijn linkerkuit wordt hij op 22 augustus 1914 van het front ten noorden van Longuyon geëvacueerd en 4 dagen later naar het extra hospitaal 17 van Toulouse gebracht. Op 15 september verlaat hij het ziekenhuis met een herstellingsverlof van 30 dagen, maar op het einde daarvan daagt hij op 15 oktober niet op en wordt hij op 20 oktober deserteur verklaard. De bataljonscommandant geeft hem aan als deserteur en vermeldt erbij dat “het mogelijk is dat deze militair gezien de invasie in het Noorden van Frankrijk gevangen werd genomen, hoewel het depot hiervan geen bericht ontvangen heeft”.
Nadat hij zich gedurende 4 à 5 maanden verborgen houdt en aangezien de Duitsers Cambrai hebben bezet, wordt hij op 17 februari 1915 effectief gevangengenomen in Eparges en op krijgskamp gestuurd naar Cottbus, hoofdkamp van de oorlogsgevangenen gevestigd in Brandenburg, in het Zuidoosten van Berlijn, aan de Spree. 
In janauari 1919 wordt hij gerepatrieerd en bij de reservetroepen ingedeeld (132^ste infanterieregiment). 
In 1932 overhandigt de Nationale Strijdersbond hem de Strijderskaart.