Louis-Marie Cordonnier

Louis-Marie Cordonnier is lid van het Interministerieel comité tijdens de Reconstructie (1916) en vervolgens voorzitter van de Société centrale des Architectes (1918-1922).
Hij werkt al heel snel mee aan de organisatie van de wederopbouw van Frankrijk na de Eerste Wereldoorlog. Op het terrein verdedigt hij de belangen van de slachtoffers, zorgt hij ervoor dat architecten, ondernemers en lokale ambachtslui bij de werken betrokken worden, en be-veelt hij aan dat ze zich verenigen in wederopbouwcoöperatieven. Het Rijselse kantoor dat hij samen met zijn zoon Louis-Stanislas (1884-1960) leidt, past moderne industriële procedés aan aan bouwwerven waar wordt geopteerd voor beton en lokale baksteen. Meer dan dertig reali-saties – waaronder het centrum van Armentières, Bailleul, Merville, Laventie, de hoofdzetel van de Compagnie des Mines van Anzin en Lens, het belfort en het stadhuis van Komen, de kerk van Béthune, Fauquissart, Fleurbaix en Waziers en de necropool van Notre-Dame-de-Lorette – getuigen hoezeer zij aan het noordelijke regionalisme en middeleeuwse eclectisme gehecht zijn. De begrippen tijd en plaats zijn essentieel: voor de tegenstanders van het Duitse Bauhaus en het formele purisme van de Moderne beweging, moet architectuur zich voegen naar de eigentijdse technieken, middelen en gebruiken zonder afstand te doen van de regionale en Franse artistieke origine.