emile Dubuisson

Émile Dubuisson komt uit een familie van architecten. Hij is de zoon van architect Adolphe Dubuisson (1839-1920), de vader van architect Jean Dubuisson, de grootvader van designer Sylvain Dubuisson en de overgrootvader van architect Thomas Dubuisson.
Hij begint zijn studies aan de Ecole des Beaux-Arts van Rijsel en werkt in het team van Émile Vandenbergh, maar gaat dan in Parijs verder studeren.
Als leerling van Julien Guadet, aan de École nationale supérieure des Beaux-Arts van Parijs, haalt Émile Dubuisson in 1901 zijn diploma van architect van de regering. Émile Dubuisson wordt opgenomen in het docentenkorps van de Ecole régionale d’Architecture van Rijsel, in het jaar dat deze wordt opgericht (1905). Van 1905 tot 1935 doceert hij decoratieve kunst aan de Ecole des Beaux-Arts van Rijsel en architectuur aan de Ecole régionale d’Architecture van Rijsel. Van 1940 tot 1942 staat hij aan het hoofd van de École des Beaux Arts van Rijsel.
Hij is ook lid van de vrijmetselaarsloge La Lumière du Nord, zoals ook Albert Baert en Roger Salengro in die tijd.
De familie Dubuisson, Emile en zijn twee zussen, hebben vanaf 1910 een grote regionale artistieke uitstraling.
Hij is bijzonder actief in het kader van de wederopbouw na de Eerste Wereldoorlog; zo bouwt hij in de regio Rijsel onder meer stedelijke zwembaden, privéwoningen en openbare baden. In 1921 is hij ook verantwoordelijk voor het stedenbouwkundig en uitbreidingsplan van Rijsel, door Gustave Delory. Zijn meesterwerk is het stadhuis van Rijsel (1924-1932), waartoe ook het hoogste belfort van Noord-Europa behoort.