Prostitutie en collaboratie

Sinds er in 1914 een einde kwam aan de vooruitgang van de Duitse troepen wordt Rijsel meer en meer een plaats van rust en ontspanning voor de leden van het Duitse leger, die men naar hier laat komen zodat ze naar het Duitse theater, het Museum voor Schone Kunsten, een concert kunnen gaan. Maar de Duitse soldaten begeven zich vaak ook naar Rijsel om aan de vuiligheid van de loopgraven te ontsnappen en opnieuw van het leven te kunnen genieten. In dat opzicht biedt Rijsel verschillende soorten vertier in de vorm van bars, cafés en kroegen. Een derde of zelfs de helft daarvan biedt prostitutie aan als extra inkomstenbron en zelfs als hoofdinkomen. Meestal waren de Duitse soldaten zich pas bewust van de gevaren die ze opliepen als het te laat was en de eerste symptomen van een ziekte als gevolg van intieme betrekkingen verschenen.
De prostitutie ontwikkelde zich in de bezette steden achter het front. Vaak was het voor jonge vrouwen een manier om te ontsnappen aan de bittere armoede ten tijde van de bezetting. Tijdens de oorlog houden de Duitse militaire autoriteiten actief toezicht op de prostitutie. De politieonderzoeken, die na de oorlog werden uitgevoerd, trachten enerzijds te bepalen of de vrouwen die betrekkingen hebben gehad met Duitsers draagster zijn van een ziekte en anderzijds om de mate van collaboratie met de vijand te meten.