-
Accueil
>
- 1917-1918, DE WEDEROPBOUW >
- Terugkeer >
- De Duitse krijgsgevangenen
De Duitse krijgsgevangenen
Tijdens de hele oorlog zijn er ongeveer 400.000 Duitse krijgsgevangenen. Globaal genomen leven ze in gunstigere gevangenisomstandigheden dan de Franse gevangenen in Duitsland, zoals blijkt uit de rapporten van inspecties door neutrale landen. De wapenstilstandsovereenkomst bepaalt echter dat de Franse gevangenen onmiddellijk moeten worden gerepatrieerd, maar dat geldt niet voor de Duitse krijgsgevangenen: zij worden naar de bevrijde gebieden overgebracht. Ze worden ingezet als arbeidskrachten om ruïnes op te ruimen, landbouwgronden te ontmijnen en mee te werken aan de wederopbouw.
Maar volgens Clemenceau dienen ze ook als “pedagogisch instrument": aan de ene kant een soort van menselijk materiaal om de Duitse aansprakelijkheid in beeld te brengen en aan de andere kant een manier om druk uit te oefenen en zo van Duitsland herstelbetalingen te krijgen.
Frankrijk aanvaardt uiteindelijk als enige van de Geallieerden dat de Duitse gevangenen van januari tot februari 1920, gedurende 45 dagen, gerepatrieerd worden.