De loopgraven

Vanaf het einde van het jaar 1914 begraven de legers zich. De mitrailleurs maaien de infanteristen die gelanceerd worden tijdens de aanval in open veld weg. Het jaar 1914 is het meest dodelijke jaar van heel de oorlog. In een granaatkuil springen of een sloot graven waren de enige manieren om te kunnen schuilen tegen het vijandelijke geschut. Beetje bij beetje ontstond er een netwerk van loopgraven; op de bewegende oorlog volgt de positionele oorlog.
Het leven is georganiseerd. Tussen Ieper en Artesië is de lijn van loopgraven die het Noorderdepartement doorkruist een relatief rustige sector. De postkaarten die het front voorstellen, proberen de families en de troepen achter het front te verzekeren van het comfort en de bescherming van de soldaten.
De soldaten getuigen hier echter anders over.