De economische blokkade van Duitsland

De economische blokkade van Duitsland wordt opgezet vanaf 1914, maar ze wordt pas vanaf 11 maart 1915 fanatiek toegepast. Het wordt vervolgens een echte strategische optie. Voor Winston Churchill moet “de hele bevolking openlijk worden verminderd door hongersnood, zowel mannen als vrouwen, kinderen, jong en oud, gewonde en gezonde mensen”.
De Duitse economie raakt verstoord door de oorlog. Bovenop de blokkade krijgen ze ook te maken met een gebrek aan arbeidskrachten en een gebrek aan politieke en organisatorische voorbereiding. De schaarste neemt toe in de loop van de oorlog en zeker wanneer de aardappeloogst in de herfst van 1916 slecht is. De zwarte markt en de vervangproducten volstaan niet meer. De voedselportie daalt tot minder dan 1000 calorieën per dag. De hongerprotesten en -opstanden zorgen voor een klimaat van verdeeldheid in de Duitse maatschappij, waar de eenheid die werd uitgeroepen in 1914 breekt.
De menselijke balans van de blokkade en de voedselontbering loopt op tot 450.000 slachtoffers. Sommige historici, waaronder Joachim Mohr, schatten het zelfs op 750.000 slachtoffers.