Woningtekort

Met meer dan 50.000 vernielde en 210.000 beschadigde woningen was de eerste bekommer¬nis om alle getroffenen een dak boven het hoofd te geven. De technische dienst voor dringen¬de werkzaamheden, die onder meer wordt bijgestaan door werklozen, maakt de straten vrij en haalt wankele muren neer. In 1921 zijn deze dringende werkzaamheden voltooid en de gerecupereerde materialen worden gebruikt voor de bouw van tijdelijke woningen. De inwoners kunnen beschikken over houten barakken van dakvilt of plaatstaal, maar er zijn er niet genoeg en ze beschermen ook niet tegen slechte weersomstandigheden. Daarom worden de getroffenen in militaire kampen ondergebracht en vanaf 1920 worden zo goed als tijdelijke woningen van harde materialen gemaakt. De firma Eternit, uit de streek rond Valenciennes, werkt het procedé met asbestcement uit om het dakvilt van de eerste barakken te vervangen. In 1921 beginnen de werken voor de stedelijke voorzieningen: voetpaden, waterafvoer, ... Scholen en kerken, openbare gebouwen als de post of het stadhuis worden eveneens in barakken ondergebracht. In 1923 zijn er nog 208 tijdelijke schoolgebouwen.